Rolnictwo
W Egipcie wyróżniano tylko trzy pory roku. Były one związane bezpośrednio z zachowaniem się rzeki, która dawała im życie, czyli Nilowi. Pierwsza pora roku to pora wylewu, druga to pora siewa, a trzecia i ostatnia to pora zbiorów. Roślinność rosła tylko tam, gdzie sięgał Nil. Dlatego ludzie opracowywali różnego rodzaju systemy nawadniania swoich pól, tak żeby nadmiar wody, który był spowodowany wylewem rzeki był przenoszony na dalej położone pola uprawne. Raz do roku Nil wylewał. W ten sposób powstała rozbudowana jak na tamte czasy sieć irygacyjna, czyli nawadniająca. Egipcjanie uprawiali głównie pszenicę, jęczmień, len oraz konopie. Efektem nich było wytwarzanie włókna oraz olei. Jeśli chodzi o sady, to głównymi owocami były tutaj figi, palmy daktylowe, granatowce oraz winorośl. Gospodarka była całkowicie uzależniona od wylewów Nilu. Często doprowadzało to do tego, że jednego roku mógł panować głód ponieważ wylewy był bardzo małe, a innego powodowały powodzie i duże zniszczenia w uprawach starożytnych. Jednym z największych osiągnięć starożytnych Egipcjan było wynalezienie systemu irygacyjnego.